Toertochten 1987 t/m 1991.

1989 Mergelheuvelland 2-daagse.

Vrijdagavond vertrekt TC Tebodin met 19 man en één vrouw, vanuit Rijswijk richting Margraten. Na de koffie met koek, geserveerd door de vrouw van Jan, en het inladen van de fietsen, staat de groep vertrekklaar om naar het zuiden van Limburg af te reizen. De bus, waarin de fietsen worden geladen, is weer ter beschikking gesteld door de PV van Tebodin. Kwart voor zeven vertrekken we met vier auto's en een busje naar Margraten. Onderweg wordt nog even een stop gemaakt voor koffie of wat anders. Om half elf komen we aan bij hotel Wippelsdaal in Margraten. Binnen in het mooi hotel worden de kamers netjes door Jan ingedeeld. Na een paar biertjes en wat accordeonmuziek (bespeeld door Jan Dhondt) is het slapen geblazen. Doordat er andere gasten liggen te slapen, duurt de muziek niet lang. Of is het de muziek die niet gewaardeerd wordt. Vrijdagavond 23.00 uur en alles moet stil zijn. Wat een feestgangers die Limburgers. Zaterdags vroeg uit de veren om op tijd te kunnen starten, alleen het ontbijt is nog niet klaar. De hoteleigenaar is niet gewend om met fietsers om te gaan. Van alles ging mis in de communicatie. Het is beestenweer. Regen, regen en nog eens regen. Niet van die flinke buien, maar wel die kleine druppeltjes. Na inschrijving, om 9.00 uur, wordt er toch die ochtend met goede moed begonnen aan de de tocht der tochten over het Limburgse heuvellandschap. In Valkenburg staan een hoop mensen langs de route. Helaas niet voor ons maar voor het bevrijdingsfeest. Er moet geklommen worden. Voor de één nachtmerrie, voor de ander een uitdaging. Tenslotte zijn we in Den Haag en omstreken deze heuvels niet gewend. Allemaal komen ze te voorschijn. En is het niet op zaterdag, dan komen ze wel op zondag. De Gulpenerberg, de Cauberg, de Koning van Spanje, noem ze maar op. De één is 10%, de ander 18%, dan weer 12% en allemaal onhoog. Alle heuvels worden beklommen, het zij op de fiets het zij naast de fiets. In de route van zaterdag zit onder andere de Cauberg. Bij iedere berg wordt netjes gewacht tot de laatste boven of beneden is, om zo weer naar de volgende berg te gaan. Het weer wordt beter. De regenjasjes kunnen uit en langzaam komt het zonnetje te voorschijn. En na een lange tocht eindigt de rit weer in Margraten. De zaterdagavond wordt gebruikt om de spieren tot rust te laten komen, behalve de polsspieren. Rond 24.00 uur gaat iedereen naar zijn mandje toe. Zondags na het ontbijt gaan we met z'n alle weer naar de startplaats voor de tweede dag. Besloten wordt om niet de 100 maar de 70 kilometers te fietsen. Het weer is stukken beter. Ook het humeur van de leiding, want er zit koffie met een Limburgse vlaai in het verschiet. Ook nu moet er geklommen worden. Weer heuvels en nog eens heuvels. Vandaag staat de Keutenberg (22%) op het programma. Ook die berg wordt door ons beklommen. Met huid en haar wordt door menigeen verslonden. Boven aangekomen moest de grond eerst worden gekust. De berg was beklommen zonder van de fiets af te moeten. Een hele voldoening Maar na een bijzondere mooie dag van fietsen, klimmen en kletsen komt er toch een einde aan. Lekker douchen na afloop en een drankje tegen stijven polsen doet ons vertrekken, met een tussenstop om te eten, naar Rijswijk terug. Ik moet zeggen dat dit een geslaagd weekend was.  

 

    

       

 

1990 Tour de Force te Barneveld 1990.

Na de Vijfheerenlandentocht en de Omloop Midden Nederland te hebben gereden, is het op 5 mei 1990 tijd voor de BDU Tour de Force te Barneveld.  Met tochten, die verreden worden in het midden van het land is het vaak verzamelen bij de benzinepomp op de A12 richting Utrecht nabij Woerden. Het is vroeg verzamelen want we moeten naar Barneveld. Met de ochtendzon aan de hemel en een lekker temperatuurtje is het vandaag een perfecte dag om te fietsen. Voor Tebodin is het vandaag de officiële openingrit van dit jaar. Met 10 man gaan we op weg voor de 160 kilometer. Voor vertrek natuurlijk de groepsfoto voor het archief. Vanuit de veilinghal vertrekken we richting Scherpenzeel. Na 37 kilometer en de beklimming van de Amerongse berg, krijgen we de eerste controle. Via Veenendaal gaan we richting Ede. Bij het restaurant de Ginkelse Heide is de tweede controle. Tijd voor wat lekkers, koffie met appelgebak. Na de nodige suikers weer binnen te hebben gekregen gaat de route naar Arnhem. Het landschap is na de Amerongse Berg aan het veranderen. Het gaat af en toe op en neer. Er moet geklommen worden. Met het mooie weer, is fietsen in deze omgeving een waar feest. De Posbank moet beklommen worden. Er zijn nu 94 kilometers afgelegd. Na Eerbeek en Loenen is de volgende controle. 118 kilometers zijn afgelegd. Hier splitsen de routes voor de 160 en 230 kilometers. Met veel moeite moeten we Jan afhouden om de route van 230 kilometers te nemen. Na deze controle gaan we richting Kootwijk, Stroe, Kootwijkerbroek en zo weer terug naar Barneveld. Bij thuis komst was het tijd voor een pilsje. Het was een bijzonder mooie tocht. Bij het inladen van de fietsen ging het even mis. Een nieuwtje in de wielerwereld zijn de look pendalen. Om los te komen moet je tijdens het uitrijden de schoenen loskoppelen van je pendalen. Maar dan moet je wel wat vaart hebben. Opeens hoorde we boem. Gerrit viel om. Hij was te laat met het uitklikken van zijn schoenen uit de pendalen. Jammer, want hij viel tegen de auto van Jan. En die had nu een deuk. Gelukkig is alles via de verzekering nog goed gekomen.