Toertochten 1998 t/m 2003.

De Gazelle Vael Ouwe Tochten.

TC Tebodin doet vanaf haar bestaan mee aan de Gazelle Vael Ouwe Tocht. Een tocht die ieder jaar op het programma staat van de toervereniging. Over de Veluwe wordt gefietst. Vaak is het met deze tocht mooi weer, maar er zijn ook keren bij dat regen overheerst. Dit mag de pret niet drukken. De Vael Ouwe Tocht is een goed georganiseerde tocht. Bij de diverse stops wordt voor de innerlijke mens gezorgd.  En na afloop ligt de medaille, met daarop een afbeelding van een dier alweer te wachten. Hierna vindt u twee verslagen van de Vael Ouwe Tocht uit 1998 en 2001.

 

 

De 22e Vael Ouwe Tocht 1998 door Siegfried Scheffler.

Daar staan we dan, verzameld bij de Gazellefabriek in Dieren. Na een bakkie troost voor het wakker worden: allemaal op de fiets. Het weer is wat instabiel maar met een beetje geluk houden we het vast en zeker droog. Gezien de al gehele gesteldheid van onze tien man sterke ploeg moet vandaag een goede tijd kunnen worden gezet. Helaas, het begin van een tocht vol pech start bij het wegrijden bij Gazelle. Een ketting loopt niet vlekkeloos over de tandjes. De fietsenmaker moet te hulp schieten. Nog voor de eerste stop loopt een crank van de trap-as af. Ook dit wordt een typisch geval voor de betere werktuigbouwer. Na de eerste stempelpost, koffie met appelgebak zijn we dan eindelijk weer compleet. We proberen de verloren tijd in te halen. We moeten op tijd thuis zijn want er is WK voetbal. Murphy slaat toe. Een lekke band. Een groepje huis-, tuin- en keukenfietsers passeert voor de zoveelste keer. Kreten zoals hardlopers zijn doodlopers, haastige spoed worden veelvuldig gehoord. Gelukkig is Jan een meester in banden plakken. Dus weer gauw op de fiets. Na een half uurtje breekt een ketting spontaan door het midden. Ook die wordt gauw gemaakt en de inhaalrace kan weer beginnen. Met nog een paar mooie kilometers door de Hoge Veluwe en het Imbos komen we zonder pech aan in Dieren. Na een kleine verfrissing gauw de auto in en naar huis. Gelukkig is het rustig op straat want geheel Nederland zit voor de buis om voetbal te zien. Wij niet. Wij luisteren naar de radio. Ondanks alle pech is het toch een lekkere dag geworden. 

De 25e Vael Ouwe Tocht 2001 door Eugène Bongers.

Op 30 juni 2001 werd de 25e keer "De Vael Ouwe Tocht" georganiseerd. TC Tebodin ging voor de 100 kilometertocht. Het verzamelpunt voor deze tocht was de carpoolplaats bij de Meern. De kantine van de Gazellefabrieken was het eind verzamelpunt. Iedereen was op tijd. Ook die met de trein kwamen. Na een bakkie koffie is het vertrekken en om 9.30 uur rijdt TC Tebodin Dieren uit. Een stortbui breekt los. Gauw schuilen in een carport. Na ongeveer een half uur is het droog en wordt de reis voort gezet. Na een uur fietsen wordt Beekbergen bereikt alwaar de eerst controle post is. Door bossen en heidevelden gaat de route naar Hoog Buurlo richting Kootwijk. Via de Harskamp naar Otterloo voor de tweede controle. Omdat het terras vol zat van de desbetreffende controlepost, wordt er uitgeweken naar een naburig café. Koffie met een appelpunt staat op het programma. Met de zon op ons bolletje vertrekt Tebodin richting Rozendaal, ten noorden van Arnhem. Ook hier vind een controle plaats. Via het park De Veluwezoom, met zijn heuveltjes, gaat de route terug richting Dieren. Jammer genoeg was niet bij iedereen het materiaal in top conditie. Jan moest tweemaal zijn banden verwisselen. Geen probleem voor Jan. Zo gebeurt. Na de laatste controle was het nog een uurtje fietsen voordat Dieren werd bereikt. Na een drankje, uit de kas van jawel de club, en het in ontvangst nemen van de zoveelste herinnering wordt de terugreis aanvaardt. Het was weer een mooie tocht met diverse omstandigheden. Al met al geslaagd.

De Omloop van de Grensstreek 1 mei 1999.

Op koninginnedag was het verzamelen bij huize Den Bosch. Sorry huize de Koekkoek. Ook nu had Harry Spijkers, net als met de openingsrit, pech. Hij had met zijn auto door zijn remmen getrapt en had hierdoor een klap gemaakt. Met aardig wat schade aan zij auto en de schrik in zijn benen is hij toch mee gegaan. Peter van de Bosch was de club komen uitzwaaien. Hij kon niet mee vanwege een ontstoken knie. Met 15 toerders vertrokken wij naar Valkenswaard. Toen we om 16.00 uur arriveerde bij het hotel was het erg druk. Er was een braderie vanwege 30 april natuurlijk. Hierdoor konden we niet goed bij het hotel komen. We besloten eerst wat te gaan drinken. Om 18.00 was het uitladen geblazen. Na het uitpakken moest er gegeten worden. Op 30 april een restaurant in vraagt om moeilijkheden. Het was bijzonder druk, dus we moesten wachten. Na twee uur wachten konden we terecht bij de Griek. Bertus, onze chauffeur, houdt niet zo van buitenlands eten, dus die wilde boontjes. Dit werd een soort zuurkool. Maar ondanks dat smaakte het eten wel. Na het eten werd er nog wat gedronken en toen gauw naar bed. Van slapen kwam niet veel op koninginnedag met al die cafés en terrasjes. Zaterdag 1 mei vertrokken wij na een goed ontbijt naar de startplaats. Het weer was prachtige. De tocht ging helemaal door de Belgische Kempen. Een schitterende omgeving met mooi, kapitale villa's. Na ca 50 km was de eerst controle in een buurthuis. Er stond koffie klaar, maar zonder appelpunten. Hevig teleurgesteld namen we maar een boterham. De temperatuur was inmiddels opgelopen tot 23 graden. Na 20 minuten zij we weer op de fiets gestapt. Na enkele kilometers kregen we een paar pittige heuvels, kuitenbijters in vakjargon. De rest bleef redelijk vlak. Om ongeveer 15.00 uur waren we weer terug bij het hotel. Alvorens we wat mochten gaan drinken moesten we langs de dopingcontrole. De bloedsuikerspiegel werd gemeten. Iedereen werd positief bevonden, dus drinken maar. Na het douchen en wat gegeten te hebben waren we weer op tijd terug in Rijswijk. Het was een geslaagd weekend. 

    

De Twente Tweedaagse 1999.

Op vrijdagavond 27 augustus vertrokken 14 toerders richting Bornerbroek voor de Twentse Tweedaagse. In de buurt van Almelo werd er overnacht bij het Nivon. Een stichting voor natuurvriendenwerk. Oeps en daar kwamen 14 toerders bij uit Den Haag en omstreken. Ik moet zeggen het was wel even wennen, maar om de prijs kon je het niet laten schieten. We zouden twee nachten blijven. Bij aankomst werden we ontvangen met koffie en thee, waarna iedereen rond half twaalf naar bed ging. We moesten vroeg weer op voor de eerste etappe. Na het ontbijt en het maken van de groepsfoto was het 1 kilometer fietsen voor het vertrekpunt. Het was mooi weer. Onze eerste dag ging door het Münsterland. Deze grensstreek is een ideaal fietsgebied met rust (als Paula niet in de buurt was met haar gekakel) en ruimte, loofbossen eeuwenoude boerderijen en een keur aan kastelen, watermolens en havezaten. Het landschap was af en toe een beetje glooiend, met hier en daar een venijnig klimmetje. De verzorging was onderweg perfect met fruit, koek en frisdrank. Rond vier uur waren we terug van de tocht. Na lekker gedoucht te hebben werd er gegeten in een bistro in de buurt. Na een paar biertjes en wat lol was het slapen voor de volgende dag. Het ontbijt was weer perfect verzorgd. Je moet in zo'n huis wel zelf opruimen en afwassen. Dit zat niet bij de prijs inbegrepen. Maar met 14 man is dat zo gebeurt. En zo kon er gestart worden voor de tweede dag. Dit keer gingen we over de Sallandse Heuvelrug en het Vechtdal. Weer van die prachtige natuurgebieden, bossen en heidevelden. Ook vandaag moest er geklommen worden. De Holterberg met al zijn charme. Na een geslaagde tweede dag kwamen we aan bij restaurant Liedenbaum. Onder het genot van een pilsje of een glaasje fris konden we even bijkomen van twee dagen fietsen. Toen de ober de bestelling kwam opnemen vroeg Paula of ze ook een douche kon bestellen. De ober kon hieraan niet voldoen, maar wij wel. Een jerrycan gevuld met water ging over haar heen. Na deze koude douche zijn we teruggegaan naar onze vogelvrienden. Even wat opfrissen en hup de terugreis naar Rijswijk kon beginnen. Het was in ieder geval weer een schitterend weekend met veel zon en niet te warm.   

Ride for the Roses 2000 en 2001. TC Tebodin rijdt voor het goede doel.

Op zondag 27 augustus 2000 doet TC Tebodin mee aan de Ride For The Roses. In initiatief van Lance Amstrong, die voor de kankerstichting sponsorritten organiseert. In 1996 werd bij Lance kanker geconstateerd. Na een langdurige behandeling en een moeizaam gevecht werd hij in 1997 genezen verklaart. Tijdens zijn herstelperiode begon Lance, samen met een stel vrienden, met korte ritjes te fietsen. Deze gingen over in wedstrijdjes. De winnaar ontving een bos rozen. Vandaar de naam Ride for the Roses. Lance was vast besloten om een fonds in het leven te roepen. En zo is e.e.a. ontstaan. Met bekende prof wielrenners, maar ook met oud profs worden deze tochten verreden. Ook dit jaar. Jan heeft met wat extra sponsorgeld van Tebodin ingeschreven voor deze tocht. De rugnummers werden netjes opgestuurd. Jan had nummer 1313. Na een week van prachtig weer is het die zondag grijs en grauw. Om 10.00 uur vertokken we we naar de veiling in Naaldwijk. Daar moesten we wachten op de start. Toen wij eenmaal aan de beurt waren ging de tocht door het groene hard van Zuid Holland, in de regen. Wegen werden afgezet en als profs reden we over wegen zonder gehinderd te worden door auto's. Het was een enorme mensen massa op de fiets. Aan een stuk door werd de tocht verreden, zonder stempelposten, zonder stops. Uiteindelijk was de finish in Naaldwijk waar we een herinnering kregen. Ik moet wel zeggen dat het bij mij een aardige indruk heeft achter gelaten.

Ride for the Roses 2001.

Zondag 26 augustus was het weer zover. Voor de tweede maal deed TC Tebodin mee aan de Ride for the Roses. Met elf toerders moest een rit van 110 kilometer worden afgelegd. Het vertrekpunt was wederom de veiling in Naaldwijk. Met zo'n 4000 man en vrouwen stonde we klaar om te vertrekken. Eerst mochten de prominenten weg, Jan Jansen, Danielle Overgaag, Gerrie Kneteman en nog vele andere. Om 11.00 uur was de beurt aan ons om te vertrekken. Vanuit Naaldwijk ging de rit naar Wateringen, Den Haag, Voorburg. Na wat kleine opstakels, Wijkerburg, moest er af en toe een klein stukje gelopen worden. Via Stompwijk ging de rit naar Leiden. Het tempo zat er wederom weer lekker in. Mensen langs de weg om te klappen. Auto's moesten stoppen. In Bergschenhoek deed zich een valpartij voor. Na een paar minuten konden we weer verder. Via Delft, Den Hoorn hebben we een stopje gemaakt om de bidons te vullen. Inmiddels hadden we ar al zo'n 80 kilometer op zitten. In Maasdijk hadden we de wind pal tegen. Tegen het einde werden we ingehaald door de bezemwagen. Om 15.00 uur kwamen we aan de finish bij Naaldwijk. In precies vier uur hebben we de 110 kilometers afgelegd. Dat is gemiddeld toch zo'n 35 kilometer p/u. Een wereld prestatie.  

     

De Elfstedentocht van Friesland september 2000. (door Siegfried Scheffler)

Vrijdag 8 september 2000 was het dan zover. TC Tebodin (twintig man) gaat de elfstedentocht rijden. Niet op de schaats maar op de fiets. Jan de Koekkoek heeft een speciale tweedaagse van gemaakt. Op vrijdagavond vertrekken wij om 18.00 uur richting onze uitvalsbasis: de Stadsherberg te Bolsward Dit blijkt bij aankomst een fraai gerestaureerde staatsboerderij te zijn. De waard is een echte Elfstedeling. Hij heeft is de lounge zijn Elfstedencertificaat hangen voor de combinaties schaatsen, lopen en fietsen. De mentale voorbereiding neemt een aanvang. Een goed gevulde koelkast draagt en een spelletje biljart brengen daar een steentje aan bij. Daarna is het slapen geblazen. Een aantal van ons moeten naar een dependance, een stukje verderop.

 

Zaterdag 9 september.

Om 7.30 is het ontbijten. De inwendige mens wordt voorbereidt op de tocht der tochten. Na het ontbijt is het inspectie van fiets en kleding. Alles moet tip top in orde zijn. Om half negen vertrekt de groep voor de eerste dag. De belofte was fantastisch zomerweer, de voorspellingen wind en regen, de realiteit een lekkere dag met een klein briesje. De tocht voert ons langs fraaie dorpen, af en toe een stad en mooie weggetjes en dijkjes.   Na 50 kilometer wordt het tijd voor de eerste stop. Helaas blijkt alles gesloten. Zelfs de kroeg bij de molen gaat pas om 16.00 uur open. Wat nu?? Na enig gedraai komt plotsklaps een auto voorrijden met jawel, de kroegbaas met verse appelpunten. Wij mogen blijven. Na de koffie met appelpunt gaan wij aangesterkt op pad voor het vervolg. Na een klapband en het openscheuren van de velg moet Siegfried de tocht staken en moet een beroep doen op de volgauto. Deze wordt weer bestuurd door Bertus, even tussendoor. Net voor het verste punt deze dag moet een van ons opgeven. Het suikergehalte wil niet op peil raken waardoor hij als suikerpatiënt moet opgeven. Siegfries zal de reis voortzetten op de racefiets ipv de mountainbike. De Dokkumer Ee wordt gevolgd. Met z'n alle opzoek naar de beroemde brug. Via Leeuwarden fietsen we terug naar Bolsward. We komen met fantastisch terrasweer aan bij onze herberg. Op het tuinterras wordt voldoende aandacht besteed aan recupereren ( dat wil zeggen douchen, snoepen, drinken, masseren, sterke verhalen en ....). Zelf in Friesland hebben ze hun eigen bier . Voor het avondeten gaan we goedgemutst het culinaire leven van Bolsward verkennen. Sommige kiezen voor de Hollandse pot, andere voor Grieks, ook Chinees en zelfs Italiaans. Ieder gaat zijns weegs en al dan niet  via omwegen naar zijn of haar bed.

Zondag 10 september.

Alweer om 7.30 uur ontbijten. Iedereen is present. Daarna vertrekken we voor de tweede etappe. Het weer laat een beetje afweten. Het is nevelig en af en toe een spatje. Tegen de tijd dat de zon zich laat zien neemt de wind toe. Onze tocht voert vandaag langs de Friese meren en het Gaarsteland. Dit is totaal anders dan dat van de eerste dag. Er zitten zelf bergen in. Vlak voor de klim wordt er driftig geschakeld en aangezet. Uiteindelijk blijkt de dijk naar Stavoren een veel zwaarder beproeving te zijn met een wind vanaf het IJsselmeer. In Stavoren is het tijd voor een stop. Koffie met appelgebak staan op het programma. Tevens een bezoek aan het vrouwtje van Stavoren.   Een groepsfoto wordt gemaakt. (foto volgt) Een oude kapitein (niet van de Neeltje Jacoba) neemt de foto, zodat iedereen erop kan. Het laatste deel van de etappe volbrengen wij met wind in de rug. En verademing. Net na de middag zijn we terug in Bolsward. In de herberg mogen we nog wat napraten, bijkomen, douchen en verkleden. Helaas was er geen elfstede kruisje. Maar toch hadden wij de Elfstede tocht gereden. Alles wordt weer ingeladen en besloten wordt om in de Wieringermeer wat te gaan eten. Op de heenweg was dit ook goed bevallen. Tegen zevenen zijn we allemaal weer terug in Rijswijk waar de reis begon. Wederom is het Jan de Koekkoek gelukt om een inspirerende tocht te organiseren voor de Toerclub Tebodin.

  

Openingstocht 2002. TC Tebodin in een nieuw jasje.

Op 13 april werd de openingsrit gereden door TC Tebodin. Mede omdat de toerclub op 1 maart 2002 15 jaar bestond, maar ook omdat onze oude jacks aan vervanging toe waren, waren we door onze sponsor (de directie van Tebodin) in een nieuw jasje gestoken, met het nieuwe logo natuurlijk. We willen onze sponsor dan ook heel hartelijk danken voor dit geweldige cadeau. De nieuwe jacks zijn lichter in gewicht, maar ook wind- en waterdicht. Na een kopje koffie bij de Wielervereniging de Spartaan, vertokken 15 toerders voor het rondje Rottemeren., een afstand van ca. 60 kilometer. Via Rijswijk, Delft en Nootdorp ging het langs de A12 naar Zoetermeer en richting Zevenhuizen. Met de wind in de rug kon er lekker worden doorgereden. Bij Terbregge gingen we de brug over, aan de andere kant van de Rotte weer terug richting Bleiswijk (nu met tegenwind). Bij het restaurant 't Zeeltje wordt gestopt voor een bakkie koffie en de inmiddels bekende appelpunt (met of zonder slagroom). Na het maken van een groepsfoto, met daarop de nieuwe jacks vertrekt de ploeg richting Bergschenhoek. Via Bergschenhoek en Oude Leede, waar het plotseling keihard klonk: LEK!! Ja hoor, een lekke band... Een paar snelle jongens hadden band binnen enkele minuten verwisseld, en we konden weer doorgaan. Via Delftse Hout ging het weer naar Rijswijk, waar we om een uurtje of één weer terug waren. Voor een aantal toerders met weinig ervaring waren deze 60 kilometers meer dan genoeg. Zij beloofden meer te gaan trainen.       

Rondje De Kempen - Belgisch Limburg - Limburg 2002.

Het is zaterdagmiddag 7 september 2002. Om half twee verzamelen bij Jan. Het is weer tijd voor weekendje Tebodin. Dit jaar gaat de reis naar Valkenswaard en zal de route door de Kempen en Belgisch Limburg gaan. Voordat de volgbus geladen werd, moesten alle fietsen nog een inspectie ronde volgen. Tenslotte wilde we niet verrast worden. Hierna werd alle ingeladen en Bertus zou de bus weer besturen. De volgbus was weer ter beschikking gesteld door de PV van Tebodin. Na de fietsen werden ook de bananen, pillen en doping ingeladen. Op naar Valkenswaard. Bij Gilze Rijen werd gestopt voor een drankje en een hapje. We even opletten met de euro's. Vol frisse moed ging de rit verder. Toen we aan kwamen waren er al wat mede toerders gearriveerd. Dit jaar sliepen we in een jeugdherberg. De grote kamers werden netjes verdeeld op snurkers en harde snurkers. Na een lekker pilsje aan de bar moest er gegeten worden. Een bezoekje aan Valkenswaard werd gebracht. Er was voor ieder wat wils. Na het eten kon nog even naar Nederland - Wit Rusland gekeken worden. Teruggekomen in de jeugdherberg was een demonstratie Line Dance. Wij moesten de benen sparen voor de volgende dag. Het ontbijt stond klaar de volgende ochtend. Om 7.30 uur werden de bammetjes gesmeerd. Vandaag was de tocht van 140 kilometer aan de beurt. Op papier dan, want in werkelijkheid werden het er 160 kilometers en wel 160 geijkte kilometers. Om 9.00 uur vertrokken we met mooi weer. Vanuit Valkenswaard richting de Kempen en zo naar de Belgische grens. Via Achel, Bocholt op weg naar Bree voor de eerst stop. Tijdens deze stop namen wij onze intrek in een echt Belgisch café, een beetje Hells Angel aandoende kroeg, waar al vroeg het nodige bier naar binnen werd gewerkt door de stamgasten. De koffie was gauw op bij een binnenkomst van 23 personen. Maar de winkels zij op zondag open in België. Appeltaart was er niet, wel één koekje. Na zo´n 20 minuten werd de tocht voort gezet richting Maasmechelen. Na ongeveer 100 kilometers kregen we trek in een echte maaltijd. In Maasmechelen werd lekker gegeten. Via Maasmechelen de Maas over richting Stein. Hier werd afscheid genomen van de familie Muytjens. Vanuit Stein was het nog 60 kilometer richting Maaseik, Weert, en Budel. Via Leenderbos naar Valkenswaard. Door de extra kilometers gingen de benen bij menigeen verzuren. Maar goed het weer was mooi, de omgeving was mooi en dit mocht de pret niet drukken. In Valkenswaard aangekomen was het centrum afgezet vanwege een bloemencorso. Uiteindelijk vonden we toch de jeugdherberg. Na een paar drankjes en een lekkere douche werd er gegeten in een voorwijk van Valkenswaard. Na de maaltijd terug naar Rijswijk waar we rond 23.00 alles konden uitladen. Het was weer een geslaagd weekend met mooi weer.