02/06/10

Het is donderdag 29 mei 2003. Zoals gewoonlijk is het verzamelen bij Jan de Koekkoek te Rijswijk. De reis van dit jaar gaat naar Güls aan de Moezel. Bij aankomst is het eerst handjes schudden. De fietsen, worden onder leiding van Arie Thesingh, vakkundig ingeladen in de volgbus. Om 8.15 komt Bertus aanrijden, die zoals ieder jaar de volgbus bestuurt. De bestelde touringcarbus kwam ook op tijd. De buschauffeur heet Arie. Weer een Arie. Ja weer een Arie. Dus nu zijn er 3 Arie's. Dit kan wat probleempjes opleveren. Na het inladen van de fietsen, bagage en het voorlezen van de huisregels vertrekt de bus naar Sevenum. In het AC-restaurant wordt koffie  met gebak geserveerd. Aangeboden door Tebodin natuurlijk. Op weg naar Peffenhoven deelt Jan het programma uit. Hier en daar kan er wat afgeweken worden van het programma. Na lunch wordt een bezoek gebracht aan Maria Laach. Een kerk wordt van buiten, maar ook van binnen, goed bekeken.   Om 17.00 uur wordt koers gezet richting hotel. Na het avondeten wordt gewandeld langs de Moezel.

Vrijdag 30 mei. Oorspronkelijk is het de bedoeling om te gaan fietsen, maar het programma wordt iets omgegooid. De fietsen blijven bij het hotel en er wordt koers gezet richting Cochem voor een boottripje. Voordat de bootreis begint wordt een wienprobe georganiseerd. Na een korte uitleg worden diverse Moezel wijnen geproefd maar ook de likeuren vinden gretig aftrek. Na al dit proeven en  ingeslagen alcohol vertrekt de bus naar Cochem voor de boottocht. In Cochem is nog tijd over voor de lunch en een kort bezoekje aan het stadje. De boottocht, is op deze warme dag, een verademing. Een koele bries, een koude pul bier maakt de reis af. Door de sluis, met een verval van 8 meter, op naar Lof. Daar staat Arie met de bus te wachten. Hij brengt ons veilig weer naar het hotel. In het hotel wordt het diner genuttigd. Ook de avondwandeling wordt niet overgeslagen. Wel moet er op tijd geslapen worden want de volgende dag moeten we vroeg op.

Zaterdag 31 mei. Deze dag wordt in twee delen beschreven. Deel 1 "De mannen op de fiets". Deel 2 "De achterblijvers"

Deel 1. "De mannen op de fiets".

Om 6.30 uur is het verzamelen aan de ontbijttafels. De meeste niet fietsers liggen nog lekker te slapen. Na een stevig ontbijt neemt Jan de stoere fietsers mee op pad. Om 7.00 uur worden we uitgezwaaid door de niet-fietsende achterban. De bus van Bertus is vol geladen met reserve spullen, eten, drinken en doping. (de Bananen van Jan denk ik) De linker oeverkant van de Moezel wordt als eerste bezocht. Het gaat hier en daar geleidelijk omhoog. Wanneer er overgestoken moet worden, gebeurdt dit onder goede leiding van Jan. De eerste stop is, hoe kan het ook anders, in Ediger Eller. Het café naast de slijter wordt bezocht.

De slijter was de dag daarvoor al bezocht met het proeven van wijnen. Maar nu niet. Na de eerste lekke band, op een plek waar de bus niet bij kon komen, gaat de groep weer verder richting Bullay. Via een bijzondere brug wordt de Moezel overgestoken. Die brug heeft twee verdiepingen. De bovenste voor de treinen, de onderste voor het gewone verkeer. Na Bullay gaat de tocht verder aan de rechter oeverkant van de Moezel. In Trarbach is de tweede rust. Na deze stop gaat de rit naar Wolf en moeten we weer de Moezel over. Met een snelheid van rond de 28 kilometer per uur wordt er van achter in de groep geroepen. Oppassen geblazen. TC Tebodin wordt ingehaald door Jan Ulrich junior. Een Duits jongetje rond de 6 jaar haalt de groep in.     Maar goed dit mag de pret niet drukken. Door een misverstand in communicatie tussen Bertus en Jan (komt anders nooit voor) moeten we even wachten op de bevoorrading. Maar het duurde niet lang tot dat de bananen en de doping op tijd waren. Na deze kleine misser gaat de rest van tocht goed en rond 16.00 uur zijn we terug in Trittenheim. Hier worden we opgewacht door de niet fietsers. Met z'n alle in de bus rijden we moe maar voldaan richting het hotel. Ook Bertus volgt met zijn busje richting het hotel.

Deel 2 "De achterblijvers".

Een enkeling wordt door al dat gestommel wakker en gaat gelijk uit bed. Na het ontbijt en het uitzwaaien van de stoere mannen, wordt aan de ochtendwandeling begonnen. Een tocht van 5 kilometer wordt gemaakt in de omgeving. De achterblijvers vertrekken rond 9.00 uur richting Trier. Door al dat gekakel in de bus mist Arie, de chauffeur, de afslag naar Trier. Maar uiteindelijk komt de groep toch op de plaats van bestemming. Na flink gewinkeld te hebben is het verzamelen rond de bus en vertrekt de groep rond 14.30 uur naar Trittenheim. Hier komen fietsers en niet fietsers bij elkaar. Op weg naar het hotel komen de verhalen naar boven. Er wordt verteld over nonnen in een Audi A3. De zoon van Jan Ulrich heeft een lesje gehad in fiesten door een paar k..sk.pp.n uit Holland. "In ieder dorpje werden we onthaald en werden we uitgezwaaid", verteld de stoer fietser zijn verhaal in de bus.  De terugweg wordt langs de Moezel genomen. Helaas is dit niet bevorderlijk voor mensen die last hebben van wagenziekte. Maar dat was in het hotel gauw verholpen. Gezamenlijk wordt die avond gedineerd en komen de mooiste verhalen boven water.

Zondag 1 juni.

Ook op zondag is het voor allemaal afzien. Niet vanwege het fietsen, winkelen, of het luisteren naar Jan. Nee, de temperatuur van buiten. Het is weer rond de 30 graden. Na één goed ontbijt met zeer warme koffie en thee, is het tijd om in te pakken. Alle spullen passen weer in de bus, evenals de extra aankoopjes. Ja, zelfs voor de mini druivenboompjes is er plek in de bus. Om precies 9.30 uur vertrekt de bus vanaf Güls richting huiswaarts. Dit zou een dag worden vol wijzigingen in het programma. We rijden al direct de verkeerde kant op. Arie rijdt met zijn bus door het Moezeldal om ons nog even te laten genieten van de omgeving. Hierna rijden we richting Keulen. De Dom wordt bezichtigd van binnen en van buiten. Ook is er tijd voor een bezoek aan het chocolademuseum. De Dom was qua temperatuur een verademing en hier kon je even lekker tot bezinning komen. Plots klikt er muziek uit het orgel. Toontje is toch niet mee gegaan met deze  reis ?? Met de HSL van Keulen worden we naar het chocolademuseum gebracht. Het bezoek aan het chocolademuseum is zeer interessant. Het museum telde meerdere verdiepingen waar gewoon productie wordt gedraaid. Mensen kunnen proeven van cacaobonen en na afloop is er warme chocolademelk (buitentemperatuur rond de 30 graden!!!!). Aangeboden door een charmante dame. Jan de Koekkoek had een handje cacaobonen in zijn zak zitten, maar hier zaten ook een paar hydrobolletjes bij wat voor de nodige hilariteit zorgde. Deze vier fantastische dagen eindigden met een slotdineetje in hotel de Witte Zwaan te Lage Zwaluwe en wordt aangeboden door TC Tebodin. Voor aanvang van het dineetje wordt een drankje geserveerd, aangeboden door de sponsors van TC Tebodin. Dit kwam goed uit want het was nog steeds bijzonder warm. Tijdens het diner is er genoeg tijd om Jan de Koekkoek en Arie Thesingh te bedanken voor alle goede zorgen, het organiseren van dit weekend, en alle andere festiviteiten die de afgelopen 15 jaar hebben plaatsgevonden. Middels een attentie krijgen beide een blijk van waarderingen. Ook worden andere in dit feestgedruis meegenomen voor hun bijdrage. Neem bijvoorbeeld Bertus die toch iedere keer maar weer achter het stuur zit van de volgbus. Na het eten en weer in de bus zittend op weg naar Rijswijk, werden wij verrast door een attentie welke door TC Tebodin wordt aangeboden. Voor de dames een paraplu in de vorm van een tulp en voor de heren een reistas met het logo van Tebodin. Ook Arie, de buschauffeur wordt niet vergeten. Al met al was dit weer een reis om niet te vergeten.

Organisatoren, sponsors en andere vrijwilligers "hartelijk dank voor dit jubileum weekend, het was bijzonder gaaaaaaaaaaaf!!!!!!!!".