1988 Ronde van Vlaanderen.

Den Haag rijdt de 6e Karel van Wijndaele.

Voor de 2e keer op 20 augustus is de Toerclub Tebodin naar België gereisd voor de toerklassieker "Karel van Wijndaele" over een afstand van 225 km op het parkoers van de Ronde van Vlaanderen. Vrijdagavond 19 augustus was het wederom verzamelen bij Jan de Koekkoek in Rijswijk. Tijdens het inladen van de fietsen en tassen in een bestelbus, die beschikbaar was gesteld door de PV van Tebodin, werd in huize Koekkoek nog even een bakkie gedronken. Voor ze het wisten zat de kamer vol met 18 mensen die in beste stemming waren. Om half 8 zijn we vertrokken richting Eeklo (België) waar we in hotel Gambrinus sliepen. Om 22.30 kwamen we aan. Iedereen had wel trek in een pinteke. Nadat de kamers waren verdeeld zijn we om 24.00 uur gaan slapen want we moesten er om 4 uur uit. Na het ontbijt zijn we om 5.00 uur vertrokken naar St. Martens - Latem, dit was 5 km voorbij Gent. De volgbus werd bestuurd door Bertus en Mark, die tevens de camera ter hand nam. Deze twee mensen zorgde voor de nodige doping bestaande uit bananen, frisdrank en energiepillen zoals dextro. En ja het uur U was aangebroken. Om 6.30 uur stapten we op de fiets en de eerste druppels regen vielen naar beneden. Al gauw werd deze druppels een flinke bui. De eerst 50 kilometers was redelijk vlak met hier en daar toch nog wel een aardig klimmetje. De eerste beste klim was de Oude Kwaremont (12%), dit was een voorproefje van de 19 beklimmingen die we zouden krijgen. Na de afdaling kregen we al gauw kennis met de beroemde kasseien over een afstand van 1,5 kilometer. De totale afstand over de kasseien was ca 12 kilometer, waar al gauw de eerste lekke band was. Na 70 kilometer kregen we de Patersberg, deze was 20%, de steilste van de 19 beklimmingen. Deze beklimming was met de bekende kasseien. De hellingen volgden daarna elkaar snel op. Ondertussen was de zon weer gaan schijnen en de regenjacks konden weer uit. Bij de tweede controlepost, om ca 12.00 uur, hadden we er 100 kilometer op zitten. Na 130 kilometer kregen we de bekende Muur van Geraarsbergen (18%) die een lengte heeft van 1 kilometer, dit ging voor ons allen nog goed. De laatste 300 meter omhoog over de kasseien was toch te veel, dus lopen maar. Na de bekende Muur werden we 40 km zonder hellingen getrakteerd, maar wel vals plat en dat is net zo erg. Na het vertrek bij de derde controle post barste een behoorlijke bui los. We waren weer net zo ver als waar we begonnen. Bij de laatste controlepost ca. 17.00 uur begon ineens de zon te schijnen. De jacks gingen weer uit voor de laatste 40 kilometers. Hier zaten 3 klimmetjes in van 10%. Na de laatste helling werd er op elkaar gewacht en kwamen we met de hele groep om 19.00 uur binnen. Hier gingen we onze laatste controle stempel halen en onze herinnering.

Terug naar de parkeerplaats waar we eerst de fietsen weer in de bus hebben geladen en omgekleed, hebben we onze bidons ingeruild voor een lekker pintje op de goede afloop. We hebben er totaal 12.5 uur over gedaan inclusief de stops. Het weer was niet zo gunstig nogal wat regen, maar aan het einde van de tocht kwamen we toch met zon binnen. Nog wat nagepraat te hebben over de tocht, gingen we om ca. 20.00 uur weer naar huiswaarts. Sommige mensen gingen nog wat eten en dachten dit nog even gauw te doen. Dat kwam verkeerd uit want ze moesten ruim 1,5 uur wachten maar toen het ook kwam smaakte het toch. 's Nachts om 1.30 uur waren we weer in Rijswijk. Al met al was het weer een geslaagd weekend. Na gehoord te hebben vonden ze het een mooie tocht, maar toch wel zwaar. Hopend volgend jaar een andere mooie klassieker, misschien wel in Limburg.